2015-06-08
Ślub kościelny czy cywilny?

Zaręczyliście się i planujecie ślub? Gratulujemy! Teraz czas zaplanować ceremonię. No właśnie – w kościele czy urzędzie? Poznajcie tajniki ślubu kościelnego i cywilnego, które pozwolą Wam wybrać właściwą dla Was ceremonię.

Ślub to jeden z najważniejszych momentów w życiu każdej pary. Jednak to, czy kochające się osoby wypowiedzą sobie znamienne słowa przysięgi małżeńskiej w kościele czy w urzędzie, to czasem już nie taka oczywista sprawa. Przyjrzyjmy się zatem bliżej temu, co niesie za sobą zawarcie małżeństwa w kościele, a co w urzędzie.

Zaznaczmy jednak na wstępie, że w niniejszym artykule nie znajdziemy informacji o dokumentach i formalnościach, jakie wiążą się z każdym z typów slubów. Tym razem, postaramy się przedstawić postawy i wartości, jakie powinniśmy wyznawać, aby zawrzeć dany typ małżeństwa w zgodzie z samym sobą.

Ślub kościelny (konkordatowy) i cywilny, choć w świetle prawa mogą oznaczać to samo, nie są już tożsame w sferze wartości i przesłania, jakie niosą. Aby zdecydować się na dany typ ceremonii, zobaczmy, z czym wiąże się każda z nich.


Ślub kościelny – jakie ma znaczenie?

Ślub kościelny to nie tylko tradycyjna, piękna i romantyczna ceremonia w bogato zdobionej świątyni, gdzie para młoda w obecności rodziny i księdza ślubuje sobie miłość i wierność aż po grób, a panna młoda może zaprezentować się w długiej białej sukni. Osoby, które decydują się na ślub kościelny w obrządku rzymskokatolickim, powinny wiedzieć, co on właściwie oznacza.

Ceremonia zaślubin w kościele oznacza zatem zawarcie przez narzeczonych sakramentu małżeństwa - jednego z siedmiu sakramentów z jakimi mamy do czynienia w chrześcijaństwie. W przypadku małżeństwa, szafarzami sakramentu są jednak państwo młodzi. Oznacza to, że właściwie to oni nawzajem udzielają sobie sakramentu, a nie robi tego ksiądz.

Zawarcie ślubu w kościele oznacza, iż para zgadza się na to, aby pozostać ze sobą aż do śmierci – swojej lub współmałżonka. Według nauki Kościoła, sakrament małżeństwa to także jedna z dróg powołania, której celem jest nauka prawdziwej miłości. Miłość natomiast – ta prawdziwa – nie jest, jakby się mogło wydawać, uczuciem, a stanem – decyzją, którą podejmuje się na całe życie.

Chrześcijanie wierzą też, że dzięki zawarciu sakramentu małżeństwa zmienia się coś więcej, niż tylko stan cywilny, a ich związek zmienia się radykalnie – nie jest natomiast tylko przypieczętowany przysłowiowym „papierkiem”. Zgodnie z pierwotnym znaczeniem tego sakramentu, państwo młodzi, poprzez zawarcie małżeństwa, pozwalają wniknąć w ich związek Bogu, który udziela im łask i pomaga przezwyciężać trudy wspólnego życia.


Ślub cywilny – co trzeba wiedzieć?

Na zawarcie małżeństwa przed urzędnikiem państwowym zwykle decydują się natomiast osoby, które po prostu pragną w świetle prawa stać się rodziną, jednak nie potrzebują do tego czynności w jakikolwiek sposób powiązanych z religią.

Według prawa polskiego, małżeństwo, jakie zostaje zawarte podczas ślubu cywilnego, to sformalizowany i trwały związek mężczyzny i kobiety, powstały dzięki woli obojga państwa młodych, którzy składają oficjalne oświadczenie tejże woli przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego.

Decydując się na zawarcie takiego związku, należy pamiętać, że nakładamy przez niego na siebie pewne obowiązki, ale także zyskujemy pewne, zdefiniowane prawnie, przywileje. Do obowiązków małżonków, którzy decydują się na zawarcie ślubu w urzędzie, należą: obowiązek wspólnego pożycia, wzajemnej pomocy, wierności, współdziałania dla dobra rodziny oraz przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny.

W odróżnieniu od sakrementu małżeństwa, ślub cywilny nie obliguje małżonków do pozostania ze sobą „aż do śmierci” jednego z nich. Małżeństwo zawarte w urzędzie prościej jest zatem rozwiązać – dokonuje się tego na drodze rozwodu cywilnego.

 

Katarzyna Rydz